.

نقد يك مجموعه شعر

arashnosratollahi — Sat, 21 Nov 2009 12:28:18 GMT

پس از روزهاي سختي كه سال ۸۸ را به اين جا رسانده اند، پس از روزهاي سختي كه بر كلمات گذشت، توانستم يادداشتي بر يك مجموعه شعر چاپ شده در اين سال سخت بنويسم، مجموعه شعر "پارو زدن در خاك" داريوش معمار كه يكي از مجموعه هاي خوب امسال است. البته چند كار خوب ديگر هم بعد از اين مجموعه به دستم رسيده است كه اميدوارم بتوانم براي آن ها هم بنويسم آن چه را كه به ذهنم مي رسد. به هر شكل يادداشتي كه بر مجموعه شعر "پارو زدن در خاك" نوشته ام در روزنامه ي اعتماد مورخ ۲۸/۷/۸۸ به چاپ رسيده است و در لينك زير مي توانيد ببينيد:

http://www.etemaad.ir/Released/88-07-28/253.htm

در انتهاي يادداشت يادشده آورده ام:

زبان شعر معمار تا حدودي ساده بوده و از آن دسته شاعراني است که در دههي هشتاد با ارائهي شعري که زبان آدميزادهاي دارد، فرصت لازم براي لذت کشف را در متن خويش آفريدهاند. در واقع شکستهگي زبان در شعر معمار، در راستاي شکلدهي شاخصهاي معنايي اجرا ميگردد. از جمله شعر «زن» ص69: مادر زيبائيش را/ آويخته بود به بند/ ما- در باد/ ما- در باران/ ميخواست/ تنها کمي/ آزادتر باشد. به هر صورت معمار در تلاش است تعادلی بين دستکاری حالتهای متعارف زبان و بازيابی معنايی شعرش برقرار کند. او که اين کار را از مجموعه شعر قبلیاش «مرگ در ساحل آمونياک»، آغاز کرده در اين مجموعه شکل کاملتری از تعادل يادشده را ارائه داده است.

براي خواندن كل متن مي توانيدسري به "ادامه ي مطلب" بزنيد.

«بازگشت»

arashnosratollahi — Tue, 29 Sep 2009 10:19:08 GMT

مادر! منم

شب آورده‌ام

براي گيس‌هاي سفيدت

براي خوابهاي پريده

مادر! منم

ماه نيمهبرهنه‌ات

پيچيده پيراهن در پهلوي زخمي همکلاس

هم‌صدا

داد درآورده بوديم

برهنه بوديم

مثل آن دقيقه‌ي مادرزاد

- زنده باد آگاهي

- زنده باد علاقه‌ي انسان

- زنده باد گيس‌هاي رها شده در باد

و مردهبادي در دادمان نبود

مادر! منم

شب آوردهام

برگردی از شمارش روزها روي ديوار

/ / / / .

12/3/87

درباره ی شعر دهه ی هشتاد

arashnosratollahi — Tue, 18 Aug 2009 20:04:18 GMT

در نشستی از سری نشست های دوشنبه های شعر که به تازه گی توسط آقای ابولفضل پاشا در تهران پایه گذاری شده است، از من خواسته اند که در خصوص شعر دهه ی هشتاد صحبت کنم. البته نام این نشست را گذاشته اند «دفاع از شعر دهه ی هشتاد» که من موافق این عنوان نیستم و فکر می کنم «درباره ی شعر هشتاد» عنوان مناسب تری باشد. به هر حال این نظر من است که نقشی در نام گذاری این نشست ها ندارم.

راستی شعرخوانی هم در آخر این نشست ها جایی دارد.

برنامه ی روز دوشنبه 2/6/88 ساعت 4:30 بعدازظهر به نقل از وبلاگ ایشان:

دفاع از شعر هشتاد با گفته هایی از پویا عزیزی و آرش نصرت اللهی

و نظرهای موافق و مخالف همه ی حاضران در جلسه

مکان: تهران - خیابان شریعتی - رو به روی خیابان دولت - کوچه ی امام زاده - فرهنگسرای کودک

و اما لینک خبر ایسنا در این مورد: http://isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1388727&Lang=P

تو / تهران / 1385 درکانون ادبیات ایران

arashnosratollahi — Sat, 25 Jul 2009 14:10:18 GMT

این قسمت را در روز شنبه ۱۰/۵/۸۸ به این پست اضافه می کنم که لینک بخشی از صحبت های منتقدان نشست زیر در خصوص "تو/تهران/۱۳۸۵" است در سایت کانون ادبیات ایران:

http://www.kanoonweb.com/index.php?option=com_content&task=view&id=1048&Itemid=3

مجموعه شعرم را این بار در کانون ادبیات ایران، بررسی می کنند و به امید آگاهی بیش تر انسان در این سرزمین، در این نشست حضور می یابم. قرار بود که این نشست، سه چهار هفته پیش برگزار شود که می دانید چه بر سر هفته های پیش آمده است! حالا بیش از گذشته به حضور کلمه در این سرزمین محتاجیم.

روز دوشنبه ۵/۵/۸۸ ، ساعت ۱۷ تا ۱۹

این نشست با حضور اقبال معتضدی و علی مسعودی نیا به عنوان منتقد، خانم مهرنوش قربانعلی به عنوان مجری-کارشناس جلسه و نیز جمعی از شاعران و منتقدان و علاقمندان به شعر امروز نقد و بررسی می شود.

نشانی: تهران ، ميدان هفت تير ، خيابان مفتح جنوبي ، كوچه ي اردلان (روبروي ورزشگاه شيرودي) ، پلاك 31

این خبر را در ایسنا http://isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1375339&Lang=P و سایت کانون ادبیات ایران http://www.kanoonweb.com/index.php?option=com_content&task=view&id=1041&Itemid=3 ، می توانید بخوانید.

یک مطلب دیگر: در روزنامه ی دنیای اقتصاد به تازه گی و با تلاش یاسین نمکچیان عزیز صفحه ای راه اندازی شده است. به هر صورت این هم مجرایی است برای افزایش آگاهی و جای شکرش باقی! گفت و گویی با داریوش معمار در تاریخ ۱/۵/۸۸ چاپ شده بود که در لینک http://www.donya-e-eqtesad.com/Default_view.asp?@=166099 می توانید بخوانید.

نسل سوخته

arashnosratollahi — Sat, 04 Jul 2009 09:18:18 GMT

آتش

خسته می شود

نشسته می شود نشسته روی خاکسترش

خاکسترش را

مامور شهرداری ببرد

دودش را باد

پوست سوخته ی خیابان که بردنی نیست!

این شعر را در سایت عصر آدینه بخوانید و . . . http://www.asreadineh.com/?p=462

جایزه ی شعر منصور، یادمان همشهری به یادمادنی ام منصور بنی مجیدی، روز یازدهم تیر در زادگاه ما آستارا، برگزار شد. شرح آن را در ایسنا http://www.isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1365632&Lang=P و وبلاگ آن زنده یاد، می توانید بخوانید: http://www.banimajidi-mansoor.blogfa.com/post-72.aspx

جلسه ی نقد و بررسی مجموعه شعر "تو/تهران/1385"

arashnosratollahi — Fri, 12 Jun 2009 10:35:18 GMT

روز ۲۵/۳/۸۸ است که این پاراگراف را به این پست اضافه می کنم. این نشست برگزار نمی گردد و رنگ سبزی که برای نوشتن اش به کار گرفته ام، روزهای سختی را پشت سر می گذارد!!! به امید این که آگاهی انسان را گرامی بداریم.

این پست را به رنگ سبز که رنگ امروز است، از قول کانون ادبیات ایران می آورم:

تو / تهران / 1385 درکانون ادبیات ایران

دوشنبه 2۵ خرداد 1388

دویست و چهل و پنجمین نشست هفته کانون ادبیات ایران روز دوشنبه 25/3/88 ساعت 5 عصر در سالن اجتماعات این مرکز برگزار می شود.
در این نشست، مجموعه شعر "تو/تهران/1385" سروده ی آرش نصرت اللهی با حضور صاحب اثر، اقبال معتضدی، علی مسعودی نیا و جمعی از شاعران و منتقدان و علاقمندان به شعر امروز نقد و بررسی می شود.
آرش نصرت اللهی پیش از این مجموعه ی شعری را با نام " رفته ام خودم را بیاورم" در سال 83 چاپ و منتشر کرده است.

بدون شرح

arashnosratollahi — Mon, 18 May 2009 10:37:18 GMT

گزارش چهاردهمین شب های شعر چشمه:

در وازنا:http://www.vazna.com/article.aspx?id=2211

در سایت خانه ی هنرمندان: http://www.iranartists.org/article.aspx?id=1423

جايزه شعر منصور

arashnosratollahi — Wed, 22 Apr 2009 09:47:18 GMT

سال پیش در روزنامه ی اعتماد، متنی نوشتم با عنوان آسیب شناسی یک جایزه ی ادبی با روی کرد به جایزه ی شعر نیما. این روزها نتایج اولین دوره ی داوری آن از طریق خبرگزاری ها اعلام شده است که جا دارد به دست اندرکاران آن، خسته نباشید بگوییم.اما جایزه ی دیگری در آستارا؛ زادگاه من در حال برگزاری است که به یادبود شاعر عزیز آستارا؛ زنده یاد منصور بنی مجیدی برگزار می شود. متن آخرین خبر از این جایزه را در زیر می آورم.

به مناسبت اولين سالگرد درگذشت روانشاد منصور بني مجيدي ، جايزه شعر منصور در ۱۱تيرماه 88 با دعوت ازشاعران سراسر ايران در زمينه شعر هاي كتاب نشده فارسي ( قالب آزاد ) برگزار مي گردد. علاقه مندان به شركت در اين جايزه مي توانند حداکثر چهار شعر خود را تا تاريخ ۱۱ خردادبه نشانی الكترونيكي : banimajidi_mansoor@yahoo.com و يا به نشانی رشت : صندوق پستي - ۱۷۵۵- ۴۱۶۳۵ ارسال كنند. شعرهاي ارسالي كه موفق به رسيدن به مرحله انتخاب باشند ، در كتابي با عنوان يادمان نخستين دوره جايزه شعر منصور منتشر مي شوند. به نفرات اول تا سوم بر اساس انتخاب هيات داوران جوايزي اهدا خواهد شد.همچنين جايزه ويژه اي به بهترين شعر جوان زير 30 سال اهدا مي شود. علاقه مندان مي توانند پيشنهادات خود را برای هر چه بهتر برگزارشدن اين مراسم به نشانی پستي یا الکترونیکی اعلام شده در بالا ارسال کنند.

نوروز

arashnosratollahi — Wed, 18 Mar 2009 16:29:18 GMT

با درود!

به درود سال ۱۳۸۷ خورشیدی!

می دانم که با تمام روزها و شب هایت، شاهد سختی زیستن مردمان بوده ای، می دانم که حالا نگران انسان و محیط زیستن اش هستی! می دانم که از جنگ انسان با انسان، بیزاری! و برای مان سال های صلح می خواهی، . . . به درود که باید بروی تا زمان، گفتنی نباشد! علامت میان ما باشد مجموعه شعر دومم که در یکی از روزهای تو، نشر ثالث چاپ کرد، می دانی که نامش را گذاشته ام " تو/تهران/۱۳۸۵ " و چهره اش این پایین هست. برای تو و سالی که می آید، شعری نوشته ام به شادباش نوروز و روز جهانی شعر!

عصر آخرین روز سال

از خیابان مهرگان می گذرد

با پا روی پیراهن پدری

اجاق خانه که آتش را به یاد نمی آورد!

و مدادی

که لای صفحه ی ۸۷ این کتاب

به خواب رفته است!

عصر آخرین روز سال

از خیابان مهرگان می گذرد

و شبی

که از پای کوبی ما برمی خیزد

برای ادامه ی زنده گی

لازم است!

شاملو در آینه

arashnosratollahi — Mon, 23 Feb 2009 11:37:18 GMT

داشت هفت روز از بهمن 1387 میگذشت که به در خانهی یک بامداد رسیدیم. بامدادی که از انتهای تاریکی این سرزمین آمد و پیش پایمان را روشن کرد.

از احمد شاملو، غیر از نوشتهها و نانوشتههای بسیار، یادگاری بازمانده است که گسترهی دیدارش، پر بود از بزرگی شاملو بودن! هیچ چیز نمیگفت جز شاملو و حضور مهری چنین سخت که در میانشان دیده میشد. این دیدار برای انجام یک گفتوگو بود. همه چیز از صحبتی شروع شد که با سردبیر نشریهی ارمغان فرهنگی؛ داریوش معمار عزیز، داشتیم. قرار شد من که مسوول صفحهی شعر و داستان نشریه هستم، به گفتوگو با آیدا بنشینم. به اتفاق همسرم مهرنوش نوروزژاد و یکی از دوستان ما و شعر شاملو؛ خانم پردیس رفویی، به خانهی بامداد و آیدا رفتیم و . . . باقی ماجرا بماند برای شمارهی 4 و 5 نشریهی ارمغان فرهنگی که بیستم اسفند میتواند در دستان شما باشد.

آیدا، نمودار مهری است که شاملو با تمام توان خود آن را ترسیم کرده است برای ما. مهری که جای خالیاش را در شعر امروز ایران، بیش از پیش احساس میکنم. همان جوهرهای که توانسته باشد در جان شعر، جریان یابد و البته شاملو هم آن جا که به این عاطفه میرسد، ماندگارتر میشود!

نانوشته نماند که این دیدار با چند روز تأخیر رسید. به خاطر این که من در روز ۲۷ دی ماه موفق به تماس تلفنی با آیدا طبق قرار قبلی مان نشدم. مثل این که درست در همان روز و یک روز قبل، آیدا شاهد بیرون رفتن بخشی از یادگاری ها و بازمانده های شاملو از خانه بوده است. گذری کوتاه البته بر این مقوله داشته ام در دیدار با آیدا. اما به راستی چیزها چه قدر می توانند مهم باشند؟! . . . بگذریم.

عکسهایی را که خانم پردیس رفویی گرفتهاند، میآورم. بوفهای که در کنج خانه ایستاده است. قاب عکسی که زیر پلهی چوبی داخل خانه را زنده کرده است و . . .